کشت زیر پلاستیک یا کشت نایلونی (Plasticulture)  پوشاندن خاک با لایه ای از پلاستیک می باشد که به آن مالچ پلاستیکی هم می گویند. کشت زیر پلاستیکی یک راه حل کارآمد برای دو مسئله مهم در کشاورزی است که اغلب باغداران با آن مواجه می شوند : ۱- آبیاری محصولات کشاورزی ۲-جلوگیری از علف های هرز.

کشت زیر پلاستیک مانع از برخورد نور خورشید به زمین و تحریک رشد علف های هرز می شود. به این ترتیب، گیاهانی که درون سوراخ روی پلاستیک قرار گرفته‌اند، می‌توانند بدون مانع رشد کنند. اگرچه کشاورزان معمولی از این مواد استفاده می کنند، اما کشاورزان محصولات ارگانیک بیشتر به آن متکی هستند زیرا آن ها نباید از مواد شیمیایی برای از بین بردن علف های هرز که در کشاورزی ارگانیک ممنوع است، استفاده کنند.

استفاده از روش کشت زیر پلاستیک باعث صرفه جویی در زمان و انرژی می شود که می تواند زمان و انرژی کشاورز را برای انجام کارهای دیگر آزاد کند، بنابراین هزینه های کلی نیروی کار را کاهش می دهد. کشت زیر پلاستیک برای انواع گیاهان مانند سبزیجات، صیفیجات و برخی میوه های بوته ای استفاده می شود.

نحوه کشت زیر پلاستیک چگونه است؟

برای کشت زیر پلاستیک از مالچ پلاستیکی استفاده می شود که در واقع یک رول از پلاستیک پلی اتیلن تثبیت شده با اشعه ماوراء بنفش است که معمولا از هر طرف نقره ای و سیاه است. در این روش ابتدا زمین به صورت جوی و پشته شخم زده می شود و مالچ پلاستیکی بر روی سطح پشته ها قرار می گیرید. با توجه به نوع گیاه مورد نظر و فاصله کاشت آن ها بر روی پلاستیک روزنه و شیار برای کاشتن بذر ایجاد می کنند. نوع کشت زیر پلاستیک در حالت جوی پشته باعث زهکشی بهتر می شود.

بسته به نوع گیاهی که کشت می شود سطح پلاستیک مورد استفاده متفاوت می باشد. در ادامه رایج ترین اندازه های مورد استفاده برای گیاهان مختلف ارائه شده است:

• ۹۱ سانتیمتر در 400 متر (برای سبزیجات برگدار کوچک مانند پچای، کاهو، کلم، ریحان استفاده می شود)
•  ۱۲۲ سانتیمتر در 400 متر (برای سبزیجات درختچه ای مانند بادمجان، فلفل تند، فلفل دلمه ای، گوجه فرنگی استفاده می شود)
• ۱۸۳ سانتیمتر در 600 متر (برای صیفیجات مانند کدو تنبل، هندوانه، عسلک استفاده می شود)

در روش کشت زیر پلاستیک باید مانند روش های غیر مالچ شده بستر خاک را آماده کرد. خاک باید عاری از سنگ، چوب، کلوخه سخت و سایر موادی باشد که می توانند پلاستیک را سوراخ کنند. کود و مواد آلی مورد نیاز خاک را قبل از کاشت و قبل از قرار دادن پلاستیک استفاده کنید.

مطلب مرتبط:

صفر تا 100 کاربرد مالچ‌ پاشی در کشاورزی

انواع پلاستیک برای روش کشت زیر پلاستیک

متداول ترین مالچ های پلاستیکی برای روش کشت زیر پلاستیکی شامل سیاه، سفید و سفید روی سیاه است که بسته به نیاز، ممکن است در هر دو طرف آن استفاده شود.

زمانی که نیاز به گرم شدن سریع خاک باشد از پلاستیک شفاف استفاده می شود، اما علف های هرز در زیر آن رشد می کنند و در نتیجه کاربرد کمتری دارند.

پلاستیک بازتابنده سفید یا آلومینیومی تابش خورشید را منعکس می کند و در مواقعی که خنک بودن خاک مورد نظر است، مانند پرورش محصولات پاییزی در طول گرمای تابستان استفاده می شود. تحقیقات نشان داده است که مالچ پلاستیکی بازتابنده سفید یا آلومینیومی همچنین می تواند شته‌ها را دفع می‌کند که باعث انتشار برخی بیماری‌های ویروسی در محصولاتی مانند کدو می‌شود. رنگ های مختلف دیگر مالچ ممکن است رشد گیاه را به طور مثبت تحت تاثیر قرار دهد.

8 مزیت کشت زیر پلاستیک

کشت زیر پلاستیک باعث صرفه جویی در زمان و نیرو در طول چرخه رشد گیاه می شود. یک باغدار با گذاشتن مالچ پلاستیکی روی بسترهای کشت، زمان کمتری را صرف آبیاری محصولات خود و حذف علف های هرز ناخواسته می کند.

1. به حفظ رطوبت کمک می کند
2. مانع از رشد علف های هرز و گیاهان ناخواسته
3. بهبود بافت خاک
4. جلوگیری از برخی آفات
5. از ریشه های گیاه در برابر غرق شدن یا دمای بیش از حد محافظت می کند
6. ارگانیسم های مفید خاک را تشویق می کند
7. مانعی برای تماس محصولات برگی با خاک ایجاد می کند
8. ظاهر مرتب و مرتب مزرعه یا باغ

کشت زیر پلاستیک چه مشکلاتی دارد؟

مهمترین مسئله ای کع در کشت زیر پلاستیک وجود دارد مسئله زیست محیطی آن می باشد. با توجه به این که پلاستیک از مواد نفتی تشکیل شده است بودن آن در خاک به مدت زمان طولانی موجب آلودگی در خاک می شود. همچنین به علت تجزیه ناپذیری حذف و دفع آن از مزرعه کار بسیار دشواری است.

پلاستیک های تجزیه پذیر هنوز در دسترس نیستند و محصولات نیمه تجزیه پذیر به سختی حذف می شوند، زیرا به راحتی به قطعات کوچک تقسیم می شوند. حذف کردن پلاستیک می تواند یک تجربه خسته کننده باشد، اگر چندین تکنیک و ابزار مفید برای تسهیل این روش در دسترس باشد. برای برداشتن پلاستیک از یک هکتار، تقریبا هشت ساعت کار لازم است.

ترکیب کشت زیر پلاستیک و آبیاری قطره ای

قرار دادن یک خط آبیاری قطره ای در داخل مالچ پلاستیکی باعث راحتی و کاهش کار طاقت فرسا برای آبیاری محصولات می شود.

و از آنجایی که کشت زیر پلاستیک به حفظ رطوبت در ناحیه ریشه کمک می کند، آبیاری کمتری لازم است، بنابراین باعث افزایش ذخیره آب و مواد مغذی کود می شود. انتخاب خط آبیاری قطره ای مناسب به فاصله گیاه و فاصله کلی و دبی و فشار موجود از منبع بستگی دارد.

برای فواصل زیاد، توصیه می شود از قطره چکان های جبران فشار یا قطره چکان های ستونی در خط استفاده شود که فشار را در کل خط یکسان می کند تا از یکنواختی آبیاری محصول اطمینان حاصل شود.

استفاده مجدد، کاهش، بازیافت

از پلاستیک استفاده شده در روش کشت زیر پلاستیک باید تا حد امکان قبل از بازیافت مجددا مورد استفاده قرار داد.

یک رول با کیفیت خوب از مالچ پلاستیکی را میتوان در چندین دوره رشد استفاده کرد. از بازیافت مناسب مالچ پلاستیکی هنگام دور ریختن اطمینان حاصل کنید تا مزرعه یا باغ خود را در شکل خوبی نگه دارید.

انتخاب نهال مهم ترین مسئله برای یک باغدار یا صاحب نهالستان برای داشتن درختان با کیفیت و سالم است. کیفیت درختان مهم تر از کمیت است و نباید روی تعداد کل درختان تولید شده تمرکز داشت و کیفیت فیزیکی و ژنتیکی آن ها را نادیده گرفت. چند درخت سالم بهتر از تعداد زیادی درخت فقیر است. انتخاب نهال خوب پایه و اساس موفقیت در کاشت درخت است. اگر در مزرعه شما همه شرایط پرورش درخت از قبیل محل مناسب کاشت، شرایط خاک به همراه رطوبت کافی، شیب مناسب و در دسترس بودن نور مهیا باشد ولی در انتخاب نهال خوب کوتاهی کنید باعث هدر رفتن منابع و فضا و به طور کلی باعث پایین آمدن بهره‌وری مزرعه خود می‌شوید.

نهال سالم و با کیفیت بالا نسبت به نهال های بی کیفیت، نرخ بقای بالاتر و رشد سریع تری در مزرعه دارند. رشد سریع نهال باعث می شود تا بتواند با علف های هرز رقابت کند و هزینه های اولیه کار را کاهش دهد. رشد سریع همچنین کشاورز را قادر می سازد زودتر چوب یا میوه را برداشت کند و بازده سرمایه گذاری کشاورز را افزایش دهد.

مطالب مرتبط:

• “آموزش کاست درخت گیلاس”
• “چگونه درختان درحال خشک شدن را نجات دهیم؟”
• “دلیل ریزش شکوفه های درختان”

ویژگی های نهال سالم

یک نهال سالم دو جنبه اصلی دارد. اولین مورد کیفیت ژنتیکی یا بذر نهال است و دومین مؤلفه کیفیت فیزیکی نهال یعنی وضعیت فیزیکی آن هنگام خروج از نهالستان است. بهبود کیفیت ژنتیکی نهال ها مستلزم استراتژی بلندمدت انتخاب بذر است، در حالی که بهبود کیفیت فیزیکی فقط در یک یا دو فصل قابل انجام است.

کیفیت منبع بذر

ویژگی های درختان مادر می تواند تا حد زیادی بر ویژگی های نهال تأثیر بگذارد. کیفیت بذر می تواند تعیین کند که نهال خوب یا ضعیف رشد خواهد کرد. مطالعات در سراسر جهان نشان داده است که بذر خوب بقا، چوب و کیفیت میوه را بهبود می بخشد و زمان تناوب یا برداشت را کوتاه می کند. از آنجایی که بلوغ درختان نسبت به محصولات زراعی یا دامی بیشتر طول می کشد، بنابراین کاشت درخت به سرمایه گذاری طولانی مدت تبدیل می شود و انتخاب بذر با کیفیت بسیار امری مهم است.

بسته به اینکه درختان برای چوب، علوفه، میوه یا دارو هستند، ویژگی های مورد نظر درختان مادر متفاوت است. یک روش خوب در نهالستان این است که هنگام انتخاب منابع بذر با کشاورزان و همچنین تکنسین های جنگلبانی مشورت کنید.

کیفیت فیزیکی نهال

هیچ ویژگی واحدی کیفیت نهال سالم را تعیین نمی کند. ویژگی یک نهال سالم ترکیبی از ارتفاع، قطر، تغذیه گیاه، سلامت، اندازه و شکل ریشه است. این ویژگی ها با هم تعیین می کنند که گیاه چقدر خود را در مزرعه وفق می دهد و بر میزان بقا تأثیر می گذارد.

بسیاری از این ویژگی ها با هم عمل می کنند و بر یکدیگر تأثیر می گذارند. هدف از انتخاب نهال خوب، وجود داشتن بیشتر این ویژگی ها در نهال است. بسته به نوع شرایط محیطی این صفات برای نهال سالم متفاوت خواهد بود که شما باید با جنگلبانان و کشاورزان صحبت کنید تا مهمترین صفات مورد نظر را بیابید. به عنوان مثال، برای خاک های خشک و سنگی ممکن است نهال کوتاه مناسب باشد و در ظروف کوچک تولید شوند، در حالی که برای مکان های مرطوب یا مراتع فعال ممکن است نهال بلند مناسب باشد.

ویژگی های نهال سالم

• سالم و عاری از بیماری هستند.
• دارای یک ساقه منفرد محکم و چوبی بدون تغییر شکل هستند.
• ساقه آن ها محکم است و قطر ریشه زیادی دارد.
• تاج آن ها متقارن و متراکم است.
• سیستم ریشه ای دارند که بدون تغییر شکل است.
•  سیستم ریشه ای متراکم با موهای ظریف و فیبری زیاد با نوک ریشه سفید دارند.
• بین اندازه ساقه و ریشه آن ها “تعادل” وجود دارد.
• برگ های آن ها رنگ سبز تیره و سالمی دارد.
• به دوره های کوتاه مدت بدون آب عادت دارند.
• به نور کامل خورشید عادت دارند.

نکته: حتما در هنگام خرید نهال از نهالستان ها نهالی را انتخاب کنید که دارای شناسه و برچسب معتبر باشد و از نهالستانی که گارانتی ارائه می دهد خرید کنید.

ویژگی نهال های ناسالم و نامناسب

• از نهال هایی که به نظر می رسند بیش از حد آبیاری شده اند خودداری کنید – این امر به صورت توقف رشد و زرد شدن برگ ها نشان داده می شود.
• از هر گونه نهالی که نشانه هایی از حشرات یا آسیب فیزیکی را نشان می دهد خودداری کنید.
• نهال هایی کهزرد رنگ یا قهوه ای می شوند خوب نیستند. این گیاهان تحت تنش هستند و پس از کاشت، تمایل به بذر زدن دارند.
• اگر ریشه نهال به رنگ قهوه ای باشد آن نهال مرده است.
• شکل ریشه ها را بررسی کنید. اگه ریشه های نهال تغییر شکل داده باشند از انتخاب آن ها پرهیز کنید.

شکل ریشه در نهال های سالم

ریشه اصلی در نهال سالم باید به اندازه هویج صاف باشد، یا اگر ریشه اصلی وجود ندارد، ریشه های کوچکتر زیادی باید بدون هیچ گونه الگو یا خمیدگی منشعب شوند. اگر ریشه ها به صورت گره یا کلاف باشند، در نهایت درخت را خفه می کنند یا ممکن است باعث جذب حشرات یا قارچ ها که به درخت آسیب می زند شود. دو نوع تغییر شکل ریشه وجود دارد:

تغییر شکل های ریشه ناشی از فشرده شدن به داخل ظرف

تغییر شکل ها عموماً در 10 سانتی متر اول زیر سطح خاک یا به طول یک انگشت هستند. اغلب، نهال ها را در ظرف هایی که برای سیستم ریشه خیلی کوتاه هستند، فشرده می کنند. ریشه ها را با فشار درون ظرف قرار می دهند یا در حین قرار دادن نهال در سوراخ، انتهای ریشه به سمت بالا خمیده می ماند. از آنجایی که ریشه ها همیشه می خواهند به سمت پایین رشد کنند، به عقب خم می شوند و به یک “زانو” یا حتی یک حلقه کامل تبدیل می شوند. از این گیاهان باید خودداری کرد زیرا هرگز در مزرعه به خوبی رشد نخواهند کرد.

تغییر شکل های ریشه ناشی از کیسه

کیسه های پلاستیکی صاف باعث می شوند که ریشه اصلی در امتداد دیوارها یا در ته کیسه یا گلدان پیچ خورده یا مارپیچ شود. این به ناچار زمانی اتفاق می افتد که گیاهان برای مدت طولانی در نهالستان باقی بمانند.

همانطور که قبلا هم اشاره شد انتخاب نهال سالم بسیار مهم است. انتخاب نهال خوب در یک نهالستان کار ساده ای به نظر می رسد اما می تواند به معنای تفاوت بین موفقیت و شکست باشد. یک باغدار و کشاورز با دانستن ویژگی های نهال سالم می تواند یک سرمایه گذاری طولانی مدت و بهره وری بیشتر از درختان خود داشته باشد.

نمونه برداری آب  نیز مانند نمونه برداری از خاک دارای اصولی می‌باشند که با رعایت آنها می توان به بهترین نمونه که معرف آب و خاک مزرعه ما می باشد دست یافت. آب آبیاری در کشاورزی حاوی ترکیبات آلی و معدنی است که بر سلامت گیاه، سلامت و ساختار خاک و طول عمر سیستم آبیاری تأثیر می گذارد. این مقاله از مجله جالیزان در درجه اول به کاربران آب کشاورزی کمک می کند تا با نحوه جمع آوری نمونه‌ای که معرف منبع آب کشاورزی باشد و آماده سازی آن برای انتقال به آزمایشگاه برای تجزیه و تحلیل آشنا بشوند.

نمونه برداری آب به درک ما از اینکه چگونگی اثرگذاری آب آبیاری بر سلامت گیاه، سلامت خاک و طول عمر سیستم آبیاری کمک می کند. بنابراین لازم است که به طور منظم کیفیت آب منبع آبیاری را آزمایش کرد. در زیر به برخی از تاثیرات آب آبیاری در کشاورزی اشاره شده است.

اثرات مستقیم آب آبیاری بر سلامت گیاهان

برخی از ترکیبات شیمیایی موجود در آب می توانند به طور مستقیم بر سلامت و بهره وری گیاهان تأثیر بگذارند. منابع آب می توانند حاوی درشت مغذی ها و ریز مغذی ها باشند.اگر این مواد مغذی در غلظت های کافی وجود نداشته باشند، ممکن است در مدیریت کشاورزی نیاز به استفاده از کود به عنوان منابع غذایی مکمل وجود داشته باشد. برخی از ترکیبات در صورت وجود برای گیاهان سمی هستند. یون هایی مانند کلرید و سدیم می توانند به طور مستقیم باعث ایجاد سمیت در ریشه و برگ شوند، در حالی که یون‌های دیگر (مانند بور) با تجمع در بافت گیاه پس از جذب غیرفعال از آب سمی می شوند.

اثرات آب آبیاری بر خاک

آب همچنین می‌تواند بر خواص فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیکی خاک و در نهایت بر سلامت گیاه تأثیر بگذارد. به عنوان مثال آبی که سدیم بالایی دارد، می تواند باعث پراکندگی خاک شود. ذرات پراکنده خاک در نزدیکی یکدیگر قرار می گیرند که می تواند منجر به از دست دادن نفوذپذیری و تخلخل خاک شود.

تاثیرات بر عملکرد سیستم آبیاری

کیفیت آب نیز می تواند کارایی سیستم های آبیاری را کاهش دهد. لوله های سربی در سیستم های آبیاری قدیمی ممکن است به دلیل وجود آهن در آب دچار خوردگی شوند و همچنین آب با pH پایین (اسیدی) ممکن است باعث خوردگی اجزای سیستم های آبیاری شود. در صورتی که آب منبع حاوی غلظت متوسط تا زیاد بی کربنات باشد، باعث ایجاد رسوب آهک در سیستم آبیاری می‌شود.

با توجه به موارد گفته شده می توان گفت که نمونه برداری آب مسئله بسیار مهمی است. به وسیله نمونه برداری آب منبع کشاورزی می توان میزان یون های موجود در منبع آب را تشخیص داد و اقدامات مدیریتی لازم (از جمله اضافه کردن کود یا تصفیه آب) انجام داد.

محل نمونه برداری آب

اطلاعات زیر به نحوه جمع آوری نمونه آب بر اساس منبع آب آبیاری مربوط می شود. جمع آوری نمونه شما از محل صحیح ضروری است، زیرا بر دقت و سودمندی نتایج آزمایش کیفیت آب تأثیر می گذارد.

آب های زیرزمینی

آب های زیرزمینی از نظر کیفیت آب متفاوت است و عواملی مانند عمق چاه (که آبخوان به آن دسترسی دارد) و یا نزدیکی چاه به ساحل بر کیفیت آب اثر گذارند.

• برای نمونه برداری آب از چاه، نمونه را از محفظه پمپ جمع آوری کنید تا نتایج تحت تأثیر آلاینده‌های داخل خطوط آبیاری قرار نگیرد.
• از هر چاه یک نمونه آب جمع آوری کنید.
• برای اینکه آب مانده در سیستم آبیاری خارج شود و نمونه آبی که جمع آوری می کنید معرف منبع آب باشد. پمپ آب را تا مدتی روشن کنید. مدت زمانی که طول می کشد با نوع و اندازه سیستم آبیاری متفاوت است. سپس، پس از شستشوی آب راکد در سیستم، یک نمونه جداگانه جمع آوری کنید.

آب سطحی

کیفیت آب های سطحی در درجه اول به کاربری زمین در حوضه آبخیز، فراوانی، شدت و مدت بارندگی و تبادل با سایر منابع آب سطحی و زیرزمینی بستگی دارد. اگر سیستم آب آبیاری از نوع بارانی است، نمونه برداری آب را مستقیماً از سر آبپاش یا اتصالات آن جمع آوری کنید.اگر شیوه پخش آب به طور ثقلی اعمال نمی شود و یک ایستگاه پمپاژ وجود دارد، مانند دستورالعمل های ذکر شده در بالا را برای به دست آوردن نمونه در محفظه پمپ عمل کنید.

زمان نمونه برداری آب

زمان نمونه برداری آب نیز به منبع آب بستگی دارد. آب سطحی باید به صورت فصلی آزمایش شود زیرا آب و هوا، موجودات زنده در آب و جوامع گیاهی اطراف می توانند بر کیفیت آب تأثیر بگذارند. برای چاه‌های کم عمق آب‌های زیرزمینی، مانند چاه‌هایی که اغلب در امتداد ساحل استفاده می‌شوند، نمونه‌های آب را به صورت فصلی جمع‌آوری می‌کنند تا چگونگی تأثیر الگوهای بارندگی، تأثیر جزر و مد آب سطحی و سفره‌های زیرزمینی بر کیفیت آب را شناسایی کنند. چاه های عمیق تر معمولاً نوسانات کیفیت آب در آن ها به نسبت چاه های کم عمق و آب های سطحی بسیار کم است. بنابراین، چاه های عمیق تر را می توان هر دو تا سه سال یک بار نمونه برداری کرد.

 نحوه صحیح نمونه برداری آب

قدم اول:

با شستن یک سطل تمیز ۲۰ لیتری (ترجیحاً سطل تازه خریداری شده یا سطلی که فقط برای نمونه برداری آب استفاده می شود) سه بار با آب نمونه برداری شروع کنید و سپس سطل را تقریباً تا نیمه از آب پر کنید. این سطل همان چیزی است که شما برای پر کردن ظروف نمونه برداری استفاده خواهید کرد.

قدم دوم:

جمع‌آوری نمونه‌ها در بطری‌های پلی اتیلن با چگالی بالا (HDPE) بهترین کار است، زیرا پلاستیک به آسانی با شیمی آب واکنش نشان نمی‌دهد. ظروف نمونه برداری آب باید مات باشند تا نور به آن نفوذ نکند. اگر خرید بطری های HDPE از نظر اقتصادی مقرون به صرفه نیست، از ظروف دیگری مانند بطری های آب یکبار مصرف یا نوشابه استفاده کنید. به هر حال این مهم است که قبل از استفاده برای نگهداری و حمل نمونه آب، بطری ها را تمیز کنید و کاملاً شستشو دهید.

قدم سوم:

از بطری های شیشه ای برای نمونه برداری آب استفاده نکنید، زیرا شیشه می تواند با ترکیبات شیمیایی آب واکنش نشان دهد. همچنین بطری های نمونه شیشه ای نیز می توانند در حین انتقال به آزمایشگاه بشکنند.

قدم چهارم:

عمولا، یک بطری نمونه ۵/۰ تا 1 لیتری نمونه آب کافی می باشد. اما آزمایشگاه‌های مختلف معمولاً دستورالعمل‌هایی را در مورد حجم نمونه مورد نیاز برای آنالیزهای مختلف ارائه می‌دهند، بنابراین قبل از تهیه بطری‌های نمونه، آزمایشگاهی که از آن استفاده می‌کنید را بررسی کنید تا مطمئن شوید که حجم نمونه برداری آب باید چه مقدار باشد.

قدم پنجم:

با یک نشانگر دائمی و یک تکه نوار برچسب، مکان، شناسه نمونه، تاریخ نمونه برداری، نام فردی که نمونه را جمع آوری کرده و هر گونه اطلاعات مرتبط دیگر را روی بطری مشخص کنید.

نکات تکمیلی نمونه برداری آب:

در مرحله بعد، مراحل زیر را برای به دست آوردن نمونه آب دنبال کنید

1. دست ها را کاملا بشویید یا از دستکش استفاده کنید. سعی کنید دهانه بطری یا قسمت داخلی درب آن را لمس نکنید.
2.  آب را از سطل داخل بطری نمونه بریزید، بطری را از یک چهارم تا یک دوم پر کنید.
3. درپوش را پیچ کنید.
4. به شدت تکان دهید.
5.  آب را خالی کنید و مطمئن شوید که آب داخل سطل آلوده نمی شود.
6. مراحل 1 تا 5 را دو بار دیگر تکرار کنید تا یک “آبشویی سه گانه” کامل شود.
7. آب را از سطل داخل بطری نمونه بریزید، بطری را تا بالا پر کنید و فضایی برای فضای هوا باقی نماند. درپوش را محکم پیچ کنید.
8. نمونه را در یک خنک کننده با یخ مانند کلمن یخ قرار دهید.
9. نمونه ها را تا حداکثر ۲۴ ساعت به آزمایشگاه تحویل دهید

نکته: دور نگه داشتن نمونه از نور مستقیم خورشید، اطمینان از عدم وجود فضای خالی و خنک نگه داشتن نمونه بسیار مهم است زیرا نور خورشید و گرما و همچنین وجود هوا در بطری نمونه برداری آب می تواند بر فعالیت میکروارگانیسم ها در آب تأثیر بگذارد و ترکیب آب نمونه را تغییر دهد.

نمونه برداری آب و آزمایش کیفیت آب آبیاری برای تعیین نیاز به تصفیه آب، مشخص کردن نوع سیستم آبیاری و اثرات آن بر آفت کش ها و کودهای اضافی بسیار مهم است و به گرفتن بهینه ترین تصمیمات در مدیریت کشاورزی و داشتن محصول سالم تر کمک می کند.

منبع: https://lgpress.clemson.edu

رنگ زدن تنه درختان در واقع یکی از شیوه های مراقبتی از درختان میوه در فصل زمستان است. با این که درختان به طرز شگفت انگیزی سازگار و نیرومند هستند و از ما و بسیاری از گونه های دیگر محافظت می کنند، اما درختان جوان برای قوی و غیر قابل نفوذ شدن به زمان نیاز دارند و برای زنده ماندن در چند سال اول به مراقبت ما نیاز دارند. رنگ زدن تنه درخت یک روش قدیمی برای مهر و موم کردن تنه و محافظت از آن ها است.

رنگ زدن تنه درخت

ممکن است در زمستان متوجه تکه تکه شدن پوسته تنه درختان شده باشید جوری که به نظر برسد که این پوسته ها در شرف افتادن هستند. در هوای سرد و صاف، پوست درخت در معرض دمای گرم روز و نور مستقیم خورشید است. گرما بافت های در معرض نور را از حالت خواب خارج می کند و باعث می شود که آنها به رطوبت نیاز داشته باشند. در عین حال، دمای سرد اطراف بخش‌های سایه‌دار درخت، از جمله ریشه‌ها، خیلی سرد می‌مانند و همچنان در خواب زمستانه به سر می برند. این بافت های سرد و خفته قادر به جذب رطوبت مورد نیاز بافت های فعال نیستند. در نتیجه، بافت هایی که در معرض آفتاب قرار دارند ممکن است تا رسیدن بهار مرده باشد. در این حالت تنه درختان دچار ترک و شکاف می شوند. شکافته شدن تنه درختان باعث نفوذ سرما، بسیاری از حشرات و آفات و عوامل بیماری زا به درختان می شوند.

باغداران حرفه ای برای جلوگیری از آفتاب سوختگی درختان میوه جوان و تازه کاشته شده از روش رنگ زدن تنه درخت با رنگ سفید استفاده می کنند تا از آفتاب سوختگی در تنه های جوان جلوگیری کنند. در واقع رنگ زدن درختان مانند یک نوع ضد آفتاب عمل میکند.

رنگ زدن تنه درخت می تواند به جلوگیری از نفوذ حشرات مضر مانند سوسک ها، لارو پروانه ها و ورود جوندگانی مانند خرگوش و ستجاب به تنه کمک کند.

مطالب مرتبط:

• • چگونه درختان درحال خشک شدن را نجات دهیم؟
  • مبارزه با بیماری گوموز (عامل ایجاد صمغ در درختان)
  • بهترین زمان استفاده از قارچ کش‌ ها چه زمانیست؟

فواید رنگ زدن تنه درختان در زمستان

• جلوگیری از آفتاب سوختگی و سرمازدگی
• جلوگیری از ترک خوردن پوسته درختان در اثر اختلاف دمای شبانه روز
• خنک ماندن درختان در بهار
• محافظت درختان در برابر حشرات چوبخوار و بیماری های قارچی
• جلوگیری از آسیب درختان در مقابل جوندگان

نحوه رنگ زدن تنه درختان

برای رنگ کردن تنه درختان تنه ها را از حدود ۵/۲ سانتی متر زیر خط خاک و تا حدود ۶۰ سانتی متر بالای تنه رنگ را می کنند.

میزان و نوع رنگ

1. برای رنگ کردن تنه درختان باید از رنگ سفید استفاده شود. زیرا رنگ های تیره گرما و انرژی را جذب می کنند و بیشتر باعث سوختگی درختان می شود. رنگ سفید به دلیل انعکاس نور خورشید مناسب ترین رنگ برای این کار می باشد.
2. نوع رنگ سفید برای رنگ کردن باید رنگ پلاستیکی بر پایه آب است. هرگز از رنگ های روغنی استفاده نکنید زیرا اجازه تنفس به درخت را نمی دهد
3. برای سفید کردن یک یا دو تنه درخت در خانه یا باغ خود، 50 درصد رنگ پلاستیک سفید را با 50 درصد آب مخلوط کنید. یک دستور قدیمی وجود دارد که نمک و آهک هیدراته را برای سفید کردن توصیه می کند.
4. برای تعداد رنگ کردن بیشتر از سک یا دو تنه درخت باید رنگ پلاستیکی را به میزان یک گالن با چهار تا پنج لیتر آب مخلوط کنید تا رقیق شود.
5. اگر جوندگانی مانند خرگوش در باغ شما وجود دارد، می توانید یک ماده دافع جوندگان به رنگ سفید تنه درخت اضافه کنید تا از آسیب جویدن آنها جلوگیری شود.
6. هنگامی که رنگ خود را با آب مخلوط کردید، بهترین روش استفاده از قلم مو رنگ است.
7. برای رنگ آمیزی پوست تنه های درختانی که زبرتر هستند، رنگ خود را با مقدار بیشتر آب رقیق کنید، سپس رنگ زدن را در دو مرحله انجام دهید. لایه اول را کمی نازک تر از دستور بالا بزنید و سپس لایه دوم را ضخیم تر از لایه اول بزنید. قبل از اعمال لایه دوم اجازه دهید لایه اول خشک شود. هنگام رنگ آمیزی، مخلوط را مرتب هم بزنید.

برای حفاظت درختان ار آفتاب سوختگی می توان به جای رنگ زدن تنه درخت جایگزین هایی شامل پیچیدن تنه با کاغذ، پلاستیک یا نوار پارچه ای استفاده کرد.

• چگونه درختان درحال خشک شدن را نجات دهیم؟

نتیجه گیری

استفاده از قارچ کش ها و آفت کش ها ممکن است فقط بخشی از حشرات و عوامل بیماری زا را از بین ببرند و همچنین به دلیل سمی بودن بر کیفیت محصول نهایی شما تاثیر می گذارند.

این فرآیند آسان، ارزان است و تنها باید یک بار در سال در مناطق با زمستان های سرد و خشک انجام شود.

منبع:

www.gardeningknowhow.com

یخ آب زمستانه در واقع یک روش کنترل محیطی است که برای کنترل بیماری‌ها و آفات گیاهان در باغات و مزارع انجام می‌شود. همانطور که میدانید در کشاورزی امروزه برای از بین بردن و دفع آفات از سموم و آفت کش ها استفاده می‌شود که استفاده بیش از حد آن ها منجر به آلودگی خاک و محصول مورد کشت می‌شود. علاوه بر این برخی از آفات خود را با شرایط وفق داده و نسبت به دوز خاصی از سموم مقاوم می شوند بنابراین برای از بین بردن آن ها باید هر ساله دوز آفت کش ها را زیاد کرد.

اهمیت استفاده از یخ آب زمستانه

از زمان پیشین تا به امروز استفاده بیش از حد از آفتکش هاي مختلف شامل؛ علف کشها، حشره کش ها، قارچ کش ها و جونده کش‌ها باعث نگرانی در مورد آلودگی محیط زیست و به خطر افتادن سلامت جوامع انسانی شده است. تاثیرات منفی که این سموم بر محیط اطراف ما می‌گذارند شامل تجمع و افزایش غلظت آفتکش ها در بدن جانداران و ورود این آلودگی و سموم به زنجیره غذایی ما و آلودگی طولانی مدت منابع آب و خاك می‌شود.

به گزارش خبرگزاری ایسنا ایران سالانه ۳۵ هزار تن مصرف سم دارد که ۷۵ درصد از این مصرف، تولید داخلی است. در حال حاضر بسیاری ازمحصولات صادراتی کشور گرفتار مافیای سم و کود شده‌اند که چهره کشاورزی ایران را در نزد جهانیان سیاه کرده است.

برای از بین بردن آفات می‌ توان با تلفیق روش‌هاي کنترل محیطی در کنار استفاده به اندازه از سموم بهترین نتیجه در کشاورزی بدست آورد.

روش های کنترل و مدیریت آفات

• روش های فیزیکی کنترل آفات
• روش های شیمیایی کنترل آفات
• روش های زراعی مبارزه با آفات
• روش های کنترل بیولوژیکی آفات

روش یخ آب زمستانه (کنترل آفات به روش یخ آب زمستانه)

یکی از روش های فیزیکی کنترل آفات روش یخ آب زمستانه می باشد. یخ آب در واقع روشی است که بر بیماری ها، حشرات، جوندگان و علف های هرز تأثیر می گذارد. بسیاری از آفات برای در امان بودن از سرمای زمستان به خاک و یا پوشش‌های گیاهی سطح خاک پناه می‌برند که این زمان بهترین زمان برای مبارزه  با آنها از طریق روش‌های مختلف فیزیکی و زراعی می باشد و یخ آب زمستانه یکی از روش های بسیار مؤثر و کم هزینه برای کنترل این آفات است.

روش انجام یخ آب زمستانه

برای انجام یخ آب در فصل زمستان ابتدا زمین را شخم می زنند. سپس زمین را کرت بندی می کنند و این کرت ها را به صورت غرقاب آبیاری می کنند. در سرما آب در لایه سطحی خاک یخ می زند و بسیاری از آفت ها و حشرات پنهان شده در خاک را از بین می برند.

در واقع مکانیزم روش یخ آب به این گونه است که با غرقاب کردن خاک یخ زدن آن منافذ داخل خاک پر می شوند و آفات و کرم‌های هوازی در شرایط بدون اکسیژن قرار بگیرند و از بین بروند. همچنین بخشی از آفات نیز ممکن است بر اثر ایجاد کریستال های یخ و آسیب به بدن آن ها از بین بروند.

بهترین زمان برای یخ آب زمستانه

این کار معمولا از اوایل زمستان آغاز شده و در طول دوره سرما حداقل یک ‌بار انجام می‌شود. بهترین زمان برای یخ آب زمستانه زمانی است که دمای هوا به منفی هفت درجه سانتی گراد رسیده باشد. در روش یخ آب زمستانه باید به این نکته توجه داشت که این روش در مناطقی که در فصل زمستان به اندازه‌ای سرد نمی شود که آب درون خاک یخ بزند جوابگو نمی باشد.

فواید روش یخ آب زمستانه

یخ آب زمستانه علاوه بر اینکه باعث ازبین رفتن و کنترل آفات می شود، به حاصلخیزی و اصلاح بافت خاک نیز کمک می کند. همانطور که گفته شد با غرقاب کردن خاک و یخ زدن آب در خاک، حجم خالی بین ذرات خاک پر می شود. بنابراین در زمان آب شدن یخ ها باعث فاصله گرفتن ذرات خاک از هم می شود تخلخل خاک را افزایش می دهد. استفاده از این روش برای خاک های رسی و سنگین بسیار مناسب است. در این حالت نگه داری رطوب در خاک افزایش پیدا می کند و همچنین با افزایش منافذ خاک ریشه گیاه به راحتی می تواند توسعه پیدا کند. به طور خلاصه فواید روش یخ آب شامل موارد زیر می‌شود:

• کنترل و از بین بردن آفات و بیماری ها
• بهبود انواع بافت خاک
• افزایش رشد و توسعه ریشه
• افزایش نفوذپذیری خاک
• جلوگیری از رشد علف های هرز

نکته!

در هنگام استفاده از روش یخ آب زمستانه میزان آب برای آبیاری بسیار مهم است و آبیاری بیش از حد در زمستان می‌تواند معایب خاص خود را داشته باشد. میزان آب آبیاری در این روش بسته به وضعیت آب و هوایی منطقه خود متفاوت است. بنابراین قبل از انجام این کار با کارشناسان و مشاوران مربوطه در این زمینه مشورت نمایید.

به طور کلی این روش برای کنترل آفات با استفاده از بازسازی و تغییر محیط در نامطلوب کردن شرایط زیست آفات از رشد و نمو آن ها جلوگیری می کند. با تلفیق و استفاده از روش هاي کنترل فیزیکی مانند روش یخ آب زمستانه امید آن است که استفاده از سموم و آفتکش ها در کشاورزی به حداقل خود برسد و بتوان به محیط زیستی پاك و جامعه انسانی سالم  دست پیدا کرد.

چه محصولاتی را میتوان در زمستان کشت نمود؟ از مجله جالیزان بخوانید…

نمونه برداری خاک در کشاورزی یکی از مراحل مهم و پیش نیاز آزمایش خاک به شمار می‌آید. با نمونه برداری از خاک مقدار مواد مغذی زمین زراعی یا باغ مشخص می‌شود و به کشاورز کمک می‌کند تا مطلوب ترین برنامه کوددهی برای افزایش عملکرد محصول را تعیین کند.

ما در این مطلب از مجله جالیزان، اصول اولیه نمونه برداری خاک زراعی، اصول اولیه جمع آوری نمونه خاک و ارائه راهنمایی برای ایجاد یک برنامه نمونه برداری و آزمایش خاک موثر را بیان می‌کنیم…

اهمیت نمونه برداری از خاک

آزمایش خاک بخشی جدایی ناپذیر از برنامه مدیریت حاصلخیزی خاک در کشاورزی نوین است.

آزمایش خاک اطلاعاتی در مورد وضعیت حاصلخیزی خاک در یک مزرعه فراهم می‌کند که می‌تواند برای تهیه توصیه‌های مدیریتی استفاده از کود، تعیین نوع کشت، نظارت بر تغییرات حاصلخیزی خاک در طول زمان و حتی شناسایی و مشخص کردن قسمت‌های کم حاصلخیز تر خاک در مزارع بزرگتر مورد استفاده قرار گیرند.

صرف نظر از هدف، آزمایش قابل اعتماد خاک با نمونه برداری مناسب از خاک آغاز می‌شود.

کاربرد مناسب مواد مغذی می‌تواند باعث افزایش عملکرد، کاهش هزینه‌های تولید و جلوگیری از آلودگی آب‌های سطحی و زیرزمینی شود. یک گام مهم در به دست آوردن آزمایش‌های دقیق خاک، جمع آوری نمونه‌های معرف در مزرعه است.

مطالب مرتبط:

• معرفی 9 روش آزمایش خاک سریع و راحت
• “انواع خاک؛ کدام خاک برای کدام گیاه مناسب تر است؟“
• “اصلاح خاک ؛ تعریف دقیق آن و لزوم آن در کشاورزی“

 اصول نمونه‌ برداری صحیح خاک

• انتخاب مکان‌های نمونه‌برداری
• زمان نمونه برداری
• ابزار نمونه گیری
• عمق نمونه برداری
• مقدار نمونه
• فرآیند نمونه گیری
• برچسب شناسایی نمونه
• نگه داری و ارسال نمونه ها به آزمایشگاه

در کانال آپارات مجله جالیزان ویدئو نمونه برداری به کمک بیل را مشاهده کنید:

انتخاب مکان‌ مناسب نمونه‌ برداری خاک

ویژگی‌های خاک حتی در فواصل کوتاه نیز می‌تواند بسیار متغیر باشد. به دلیل این تنوع، جمع آوری نمونه از خاک تنها در یک مکان کافی نیست. به همین دلیل، بهتر است نمونه‌های به اصطلاح مرکب جمع آوری شوند.

نمونه‌های مرکب خاک، مخلوطی از نمونه‌های جداگانه هستند که عموما از مکان‌های مختلف جمع‌آوری می‌شوند و با هم مخلوط می‌شوند تا یک نمونه ترکیبی واحد را تشکیل دهند. با ترکیب چند نمونه فرعی در یک نمونه مرکب واحد، می‌توانیم اثرات تغییرپذیری خاک را با میانگین‌گیری خواص خاک در مناطق بزرگ‌تر به حداقل برسانیم.

در نمونه برداری از خاک، از مناطقی مانند مزرعه‌های متروکه، حصارها، جاده‌ها، نواحی کم ارتفاع، قسمت های آلوده به کود شیمیایی یا آلی و نقاط شور یا مرطوب اجتناب کنید یا به طور جداگانه نمونه برداری کنید.

قسمت‌هایی از زمین که دارای ویژگی‌های متفاوت هستند باید به مناطق نمونه جداگانه تقسیم شوند. تفاوت‌ها ممکن است شامل انواع مختلف خاک، شیب، درجه فرسایش، زهکشی، تاریخچه محصول و/یا کود یا سایر عواملی باشد که ممکن است بر سطوح مواد مغذی خاک تأثیر بگذارد.

یک نمونه خاک مرکب باید نشان دهنده یک سطح مزرعه یکنواخت باشد. هر منطقه باید سابقه کشت و محصول و همچنین مشخصات خاک (رنگ، شیب، بافت، زهکشی) مشابهی داشته باشد.

زمان نمونه برداری خاک

نمونه‌های خاک را می‌توان قبل از کاشت و پس از برداشت محصول جمع آوری کنید.

برای بررسی دقیق‌ در دسترس بودن نیتروژن، نمونه برداری را تا حد امکان به زمان کاشت نزدیک کنید.

برای نتایج منسجم‌تر، توصیه می‌شود نمونه‌برداری را به طور سالانه و تقریبا از محل‌‌های یکسان انجام دهید

غلظت نیترات-نیتروژن باید سالانه برای محصولات غیر از حبوبات تعیین شود.

اندازه گیری فسفر و پتاسیم باید هر سه تا چهار سال یکبار انجام شود.

نمونه برداری و آزمایش برای فسفر و نیترات-نیتروژن قبل از استفاده از کود ضروری است.

مراقب شرایطی باشید که ممکن است باعث تغییر ارزش خاک بین نمونه برداری و کاشت شود. به عنوان مثال، بارندگی شدید یا بیش‌آبیاری در خاک‌های شنی می‌تواند نیترات-نیتروژن را از ناحیه ریشه خارج کند.

ابزار نمونه گیری

قبل از جمع آوری نمونه خاک، باید مواد و ابزار زیر را جمع آوری کنید:

• مته نمونه برداری (وسایل جایگزین: بیل و بیلچه)
• سطل پلاستیکی تمیز
• ماله
• برچسب
• کیسه‌های نمونه (بسیاری از آزمایشگاه‌های آزمایش خاک کیسه‌های نمونه با روکش مومی را ارائه می‌دهند. به جای کیسه‌های آزمایشگاهی، از کیسه‌های کاغذی یا کیسه‌های زیپ‌دار استفاده کنید.)
• کاغذ یا دفتر یادداشت صحرایی
• تلفن هوشمند مجهز به GPS یا واحد GPS دستی (اختیاری)

نکته:  ابزارها باید تمیز، عاری از زنگ زدگی و دور از مواد کود نگهداری شوند. از هیچ نوع تجهیزات گالوانیزه یا برنجی استفاده نکنید زیرا نمونه‌ها را با ریز مغذی‌ها آلوده می‌کند.

عمق نمونه برداری خاک

تست‌های آزمایشگاهی در اعماق مختلف کالیبره می‌شوند. مناسب بودن عمق‌ نمونه‌های خاک بسیار حائز اهمیت می‌باشد. نمونه خاکی که هم از منطقه عمیق‌تر و هم کم عمق‌تر گرفته شود، نتایج اشتباهی را ایجاد می‌کند.

عمق نمونه برداری برای اکثر خاک ها معمولا عمق خاکورزی است که در فواصل ۱۵ سانتی‌متری است.

عمق ۱۵ سانتی متری خاک بیشترین فعالیت ریشه را دارد و کاربرد کود به طور کلی به این عمق محدود می شود.

این نمونه‌های خاک سطحی (صفر تا ۱۵ سانتی‌متری) معمولاً برای آزمایش‌های معمولی مواد آلی، فسفر، پتاسیم، pH و سطوح نمک استفاده می‌شوند.

در صورت نیاز به تعیین مقدار کود نیتروژن برای محصولات با ریشه عمیق مانند گندم و جو نیاز به نمونه‌های عمیق‌تری دارند.

نکته: در نمونه برداری سطحی حتما زباله‌های سطحی را جدا کرده و دور بریزید.

برای تخمین نیتروژن موجود و در برخی موارد گوگرد به نمونه‌های زیرزمینی از عمق ۱۵ تا ۶۰ سانتی متری نیاز است. نیتروژن نیترات و سولفات گوگرد در خاک متحرک هستند و در زیر لایه خاکورزی حرکت می‌کنند. اگر آبشویی این عناصر غذایی را به زیر عمق ریشه زایی منتقل نکرده باشد، برای جذب گیاه در دسترس خواهند بود.

هر دو نمونه خاک سطحی و زیر سطحی برای آزمایش مواد مغذی موجود در ناحیه ریشه مورد نیاز است.

مقدار نمونه خاک

به طور معمول، یک نمونه مرکب باید از 10 تا 20 نمونه فرعی خاک تشکیل شده باشد. هر چه تعداد نمونه های بیشتری را با یکدیگر مخلوط کنیم، نمونه قابل اعتمادتر می شود.

نمونه‌های فرعی جمع آوری شده برای هر عمق نمونه برداری باید کاملا مخلوط شوند.

فرآیند نمونه برداری از خاک

نمونه برداری دقیق از خاک و حمل نمونه برای ارزیابی دقیق حاصلخیزی خاک ضروری است.

نمونه ها باید به طور دقیق حاصلخیزی خاک را منعکس کنند تا تجزیه و تحلیل، تفسیرها و توصیه ها به درستی وضعیت مواد مغذی کل مزرعه را نشان دهند.

ارزیابی دقیق می تواند منجر به استفاده کارآمدتر از کود، کاهش هزینه ها و کاهش تخریب محیط زیست شود.

نکات مهم برای ارزیابی دقیق

• قبل از رسیدن به مزرعه، تعداد و محل تقریبی نمونه‌های خاک را تعیین کنید.
• پس از جمع آوری لوازم مورد نیاز ، به اولین محل نمونه برداری بروید
• در صورت تمایل، می توانید مکان را با یک برنامه GPS یا GPS در تلفن هوشمند خود ضبط کنید.
• در محل نمونه، هر گونه بقایای محصول را از سطح خاک بردارید.
• مته نمونه برداری را در عمق مورد نظر قرار دهید. مراقب باشید که مته به صورت عمودی در خاک قرار داده شود و به طرفین کج نشود.
• سپس نمونه خاک را به داخل سطل منتقل کنید

برچسب شناسایی نمونه خاک

همراه با هر نمونه خاک، برگه‌های اطلاعات نمونه برداری باید پر شود که مکان، تاریخچه کشت و مدیریت گذشته و محصولات پیشنهادی را به همراه لیستی از آزمایش های درخواستی توصیف می کند.

نگه داری و ارسال نمونه‌ها به آزمایشگاه

جابجایی نمونه پس از جمع آوری نمونه مرکب و نگهداری صحیح نمونه‌ها برای جلوگیری از آلودگی مهم است.

اگر نمونه‌ها را مستقیماً به آزمایشگاه نمی‌فرستید، نمونه‌ها را در یخچال یا فریزر نگهداری کنید تا احتمال تشکیل کپک در کیسه نمونه به حداقل برسد.

اگر خاک بیش از حد مرطوب است یا نمی‌توانید نمونه‌ها را در یخچال/فریزر نگهداری کنید، اجازه دهید نمونه‌ها کمی در هوا خشک شوند و خاک را در یک لایه نازک روی یک سطح صاف مانند میز پخش کنید.

هرگز نمونه را در فر یا مایکروویو خشک نکنید. گرمای بیش از حد می تواند به نمونه آسیب برساند و نتایج آزمایشگاهی را تغییر دهد.

همانطور که گفته شد نمونه برداری و آزمایش خاک اقدام مهمی در کشاورزی محسوب می‌شود. نمونه‌برداری صحیح باعث می‌شود که اطلاعات دقیق‌تری از خاک کشاورزی بدست بیاوریم که این اطلاعات به شیوه مدیریتی مصرف کود مانند نوع کود و میزان کود مورد استفاده و حتی شیوه کوددهی موثر است.

اصلاح خاک (Soil remediation)، که گاهی به آن شستشوی خاک نیز می‌گویند، اصطلاحی است که برای فرآیندهای مختلفی که برای رفع آلودگی خاک استفاده می شوند، به کار می‌رود. خاک سالم بهتر می‌تواند پوشش گیاهی را رشد دهد و همچنین به هوای سالم و آب‌های زیرزمینی کمک می‌کند.

اصلاح خاک راهی برای تصفیه و احیای خاک است. این فرآیند حذف آلاینده‌ها به منظور محافظت از سلامت مردم و محیط زیست است. به طور خلاصه، هدف از این فرآیند بازگرداندن خاک به حالت طبیعی و بدون آلودگی آن است.

آلودگی‌ خاک

آلودگی خاک  یا آلودگی زمین به عنوان بخشی از تخریب زمین به دلیل وجود مواد شیمیایی بیگانه (ساخت بشر) یا سایر تغییرات در محیط طبیعی خاک ایجاد می شود. اغلب به دلیل نوعی فعالیت صنعتی، مواد شیمیایی کشاورزی یا دفع نادرست زباله‌ها ایجاد می‌شود. رایج ترین مواد شیمیایی درگیر هیدروکربن‌های نفتی، هیدروکربن‌های آروماتیک چند هسته‌ای (مانند نفتالین و بنزو پیرن)، حلال‌ها، آفت کش‌ها، سرب و سایر فلزات سنگین هستند. آلودگی خاک همچنین می‌تواند در نتیجه پارگی مخازن ذخیره‌سازی زیرزمینی یا شسته شدن زباله از محل‌های دفن زباله اتفاق استخراج معادن، مصرف کود، تخلیه نفت و سوخت و بسیاری از مسائل زیست محیطی دیگر نیز می‌تواند باعث آلودگی خاک شود.

علاوه بر این، برای کشورهایی با جمعیت بالا، این آلودگی خاک مانعی بر سر راه توسعه شهری و اقتصادی هستند. آلاینده‌های آلی، فلزات سنگین، آلاینده‌هایی هستند که اغلب در خاک‌ها و رسوبات یافت می‌شوند و در صورت عدم اصلاح خاک، ممکن است به آب‌های زیرزمینی برسند.

مطالب تکمیل کننده:

• انواع خاک؛ کدام خاک برای کدام گیاه مناسب تر است؟
• اصلاح خاک ؛ تعریف دقیق آن و لزوم آن در کشاورزی
• صفر تا 100 کاربرد مالچ‌ پاشی در کشاورزی

روش‌های اصلاح خاک

‌فرآیندهای مختلفی برای اصلاح خاک وجود دارد که هر کدام، از روش‌های مجزایی برای حذف آلاینده‌ها از خاک استفاده می‌کنند. با این حال، اگر روش مناسب اصلاح خاک برای هر شرایط منحصر به فرد به درستی انتخاب شود، همه این روش‌ها می‌توانند مفید واقع شوند.

فرآیندهای فیزیکی اصلاح خاک

فرآیندهای فیزیکی به بی‌حرکتی یا بیرون کشیدن آلاینده‌ها از خاک یا رسوب به وسیله برخی ابزارهای فیزیکی اشاره دارد.

فناوری‌های اصلی مورد استفاده عبارتند از:

پوشش سطحی

این تکنیک به سادگی محل آلوده را با موادی با نفوذپذیری کم پوشش می‌دهد که از نفوذ و حرکت آب در خاک جلوگیری می‌کند و باعث کاهش حرکت آلاینده ها در خاک و خطر قرار گرفتن در معرض افراد در منطقه آلوده جلوگیری می کند. در این روش، خاک عملکردهای زیست محیطی خود را از دست می‌دهد و باید برای سایر اهداف عمرانی استفاده شود.

استخراج بخار

این فناوری برای حذف آلاینده‌های آلی فرار و نیمه فرار از خاک و معمولاً در خاک‌های غیر اشباع استفاده می‌شود. چاه‌های استخراج عمودی یا افقی در خاک نصب می‌شود و بخارات به داخل حفره‌های خاک مکش می‌شوند. این بخارات باید قبل از رها شدن در جو تصفیه شوند. کارایی این فناوری به فشار بخار و حلالیت آلاینده ها مربوط می شود. رطوبت، مقدار مواد آلی، تخلخل و نفوذپذیری خاک نیز مهم هستند و باید برای به کارگیری صحیح این تکنیک ارزیابی شوند.

اصلاح الکتروتکنتیکی

از این فناوری می‌توان برای حذف خاک‌های آلی و معدنی، معمولاً در محل، از طریق جذب الکتریکی استفاده کرد. جریان الکتریکی با چگالی کم از طریق الکترودها در خاک اعمال می‌شود و این امر باعث مهاجرت کاتیون‌ها از خاک به کاتد و آنیون‌ها به آند از طریق میدان الکتریکی ایجاد شده می‌شود. این روش برای خاک های اشباع و نیمه اشباع و هدایت الکتریکی پایین کارآمدتر است.

فرآیندهای شیمیایی اصلاح خاک

فرآیندهای شیمیایی یکی از روش‌های اصلی مورد استفاده برای حذف آلاینده‌ها هستند و مکانیسم‌های آن‌ها شامل جذب، تبادل بار، اکسیداسیون، کاهش یا ترکیب است. برخی از فن آوری‌های شیمیایی و یا فیزیکی-شیمیایی اصلی عبارتند از:

انجماد و تثبیت

این تکنیک که به عنوان تثبیت شیمیایی برای اصلاح خاک نیز شناخته می‌شود، با استفاده از عوامل شیمیایی، آلاینده‌های درون خاک را جذب یا بی‌حرکت می‌کنند. در واقع این فناوری آلاینده‌ها را از خاک حذف نمی‌کند و فقط از حرکت آن‌ها جلوگیری می‌کند. از این فرآیند برای مهار آلاینده‌های فلزی، رادیواکتیو یا بسیار سمی استفاده می‌شود.

مواد مورد استفاده در این فرآیند:

• کربنات‌ها (آهک)
•  فسفات‌ها (مانند آرد استخوان، فسفات آمونیوم، آپاتیت و هیدروکسی آپاتیت)
• عوامل قلیایی (مانند چرخ فلایو خاکستر و هیدروکسید کلسیم)
• خاک رس و مواد معدنی حاوی آهن (مانند بوکسیت، گوتیت، سیلیکاژل، ورمیکولیت و زئولیت)
• مواد آلی ( مانند چیتوسان، نشاسته، ذغال سنگ نارس، کود دامی، زغال چوب فعال و زغال سنگ بیولوژیکی).

شستشوی خاک

این فناوری از محلول‌های آبی برای استخراج آلاینده‌ها از محیط استفاده می‌کند. خاک حفاری شده با محلولی مخلوط می‌شود و پس از شستشو، خاک تمیز را می‌توان مجددا در محل مبدا قرار داد.

این تکنیک را می‌توان در محل نیز انجام داد (شست و شوی خاک) که در این صورت تزریق محلول شستشو از طریق چاه صورت می‌گیرد. اگر آلاینده‌ها به آب‌های زیرزمینی رسیده باشد، شستشوی خاک در محل می‌تواند یاعث ورود آلاینده‌ها به منطقه اشباع شود در این حالت پس از شستشوی خاک، تصفیه آب زیرزمینی هم باید انجام شود.

فناوری نانو

فلزات بدون ظرفیت در مقیاس نانو (مانند آهن، نیکل و پالادیوم) به طور گسترده‌ای برای اصلاح مکان‌های آلوده با انواع مختلف آلاینده‌های آلی و معدنی مورد استفاده قرار گرفته اند. مباحثی در مورد این روش موجود دارد مانند تحرک آن در خاک یا آب های زیرزمینی، زمان واکنش، سمیت و زمان واکنش برای آلاینده‌ها که همچنان نیاز به مطالعه بیشتر دارد.

فرآیندهای بیولوژیکی

فرآیندهای بیولوژیکی شامل پاکسازی محیطی توسط موجودات زنده مانند گیاهان، جانوران یا میکروارگانیسم‌ها است. این روش‌ها شامل فرآیندهای جذب، تبدیل یا تخریب آلاینده‌ها است.

فناوری‌های بیولوژیکی اصلی عبارتند از:

تزریق اکسیژن

این تکنیک شامل افزودن اکسیژن به فضاهای خالی خاک برای تحریک رشد میکروارگانیسم‌ها است. وجود اکسیژن متابولیسم میکروبی آلاینده‌های آلی را افزایش می‌دهد و به عنوان یک بستر عمل می‌کند.

تقویت بیولوژیکی

برای اصلاح خاک در این روش برای بهبود عملکرد میکروارگانیسم‌ها به خاک میکروب‌های اصلاح‌شده ژنتیکی اضافه می‌شود تا روند تخریب آلاینده‌ها تسریع شود.

تحریک زیستی

این شامل تنظیم برخی پارامترهای محیطی مانند مواد مغذی (نیتروژن، فسفر و پتاسیم)، افزایش حلالیت برخی از آلاینده‌ها، افزودن بیوپلیمرها، افزایش گیرنده‌های الکترون با افزودن اکسیژن، یا حتی کنترل دما و رطوبت است.

استفاده از کرم‌ها

ازکرم‌ها برای حذف آلاینده‌های موجود در خاک استفاده می‌کند. کرم‌ها  آلاینده‌های آلی را مصرف می‌کنند و ساختار، زیست توده و فعالیت‌های میکروبی خاک را تغییر می‌دهند.

 گیاه پالایی

این تکنیک شامل استفاده از گیاهان و ریشه آن‌ها یا گیاهان مرتبط با جوامع میکروبی برای ضد عفونی خاک یا رسوب است.

تخریب گیاهی

این مکانیسم شامل حذف آلاینده‌ها توسط ریشه و تجمع آلاینده‌ها در بافت‌های گیاهان است که بعد از اصلاح خاک گیاه را از محل حذف می‌کنند.

تثبیت گیاهی

این مکانیسم آلاینده‌های (معمولا فلزی) را در ریشه گیاه بی حرکت می‌کند.

فرآیندهای حرارتی

فرآیندهای حرارتی شامل گرم شدن سطح زیرین است که منجر به حرکت، تبخیر یا تخریب آلاینده‌های موجود در خاک یا رسوب می‌شود. روش‌های گرمایش شامل گرمایش رسانا، گرمایش با مقاومت الکتریکی، گرمایش با بخار و گرمایش با فرکانس رادیویی است.

فرآیندهای ترکیبی

علاوه بر این فناوری‌ها، فرآیندهای ترکیبی نیز ممکن است مورد استفاده قرار گیرند، این فرآیندها شامل ترکیب فن‌آوری‌های فیزیکی، شیمیایی یا بیولوژیکی به منظور افزایش کارایی اصلاح خاک، یا حل مشکلاتی است که ممکن است با استفاده از یک فناوری به تنهایی با آن مواجه شویم.

اصلاح خاک در کشاورزی

به طور کلی، آلودگی خاک و بدنه‌های آبی توسط فلزات سمی اثرات منفی بر روی شیوه‌های کشاورزی، محصولات کشاورزی، اشکال زندگی و زیستگاه در خاک و در نهایت سلامت انسان ایجاد کرد. اصلاح خاک در کشاورزی بسیار حائز اهمیت می‌باشد چرا که خاک بستر رشد و منبع اصلی تغذیه گیاه است. و از آن‌جایی که کشورمان ایران دارای اقلیم گرم و خشک می‌باشد، اکثر زمین‌های کشاورزی دارای PH بالا و شوری هستند. البته استفاده غیر اصولی از کودهای شیمیایی برای افزایش محصول، آبیاری بدون سیستم مناسب زهکشی، استفاده کردن از آب شور و … موجب آلودگی خاک می‌شود. به خاطر کمبود مواد آلی در خاک‌های کشور، لازم است تا قبل از کشت ابتدا اقداماتی را برای اصلاح خاک صورت گیرد.

روزهای خنک پاییز بهترین زمان برای پرورش محصولات پاییزی مانند انواع سبزی‌های برگ‌دار و سبزیجات ریشه‌دار است.

حالا چرا پاییز؟

زیرا پاییز زمان مناسبی برای کاشت اقلام مختلف از جمله چمن، درختان، محصولات زراعی و انواع گل و گیاه ماننندلاله و نرگس است. دماهای پایین فصل به گیاهان کمک می کند تا راحت تر از گلدان به بستر کاشت منتقل شوند. مشکلات آفات و بیماری ها معمولاً در پاییز کاهش می یابد و در بسیاری از مناطق، باران های فصلی به گیاهان کمک می کند تا شروع خوبی داشته باشند. حالا چه چیزی را می توانیم در پاییز بکاریم؟

میدانید که چه اقداماتی باید برای مراقبت از گیاهان در فصل پاییز انجام دهید؟ به مجله جالیزان مراجعه کنید…

کاهو

کاهوی شیرین و لطیف باید 4 تا 8 هفته قبل از اولین یخبندان کاشته شود و در تمام مراحل از برگ کوچک تا کامل شدن قابل برداشت است. سعی کنید انواع مورد علاقه خود را برای سالاد در تمام فصل بکارید. اگر کاهو در زیر پوشش ردیفی یا در یک قاب سرد رشد کند، می تواند زمستان را تحمل کند.

کلم پیچ

این سبزی بسیار مقاوم، سرما را دوست دارد. در واقع برگها با یخبندان شیرین تر می شوند. در واقع طعم آن هنگام برداشت و در زیر یک پوشش برف بهبود می یابد. در فصل بهار که هوای گرم باعث پیچ و تاب آن می شود، می توانید جوانه های گل شیرین را نیز برداشت کرده و بخورید.

کلم

کلم مقاوم به سرما، مانند کلم پیچ نیز در یخبندان به رشد خود ادامه می دهد. برای آنکه کلم های  بزرگ و چشمگیر تولید کنید فضای زیادی را در باغ به آن ها اختصاص دهید. اگر فاصله کلم ها کمتر شود ایرادی ندارد فقط سرها کمی کوچکتر می شود.

باقلا

اگر می‌خواهید خاک ضعیف را احیا کنید، این سبزیجات چند منظوره به عنوان یک گیاه پوششی و ثابت‌کننده نیتروژن معجزه می‌کنند.

تربچه

گونه های بهاره تربچه رشد سیع دارند و در 3 تا 4 هفته بالغ می شوند و می توان آنها را به صورت متوالی هر هفته تا یک ماه قبل از اولین یخبندان کاشت. گونه‌های زمستانی کندتر رشد می‌کنند، اما ریشه‌ها و برگ‌های بزرگ‌تر، طعم قوی‌تر و نگهداری طولانی‌تر (در زمین و در یخچال پس از برداشت) دارند. هر دو نوع را میتوانید برای تنوع در باغ پاییزی خود پرورش دهید!

چغندر

چغندر از محصولات مناسب پاییز و  مقاوم است که می تواند یخبندان های خفیف را تحمل کنند و با مالچ سنگین و پوشش می توانند در زمستان دوام بیاورند.

نهال ها را نازک کنید تا محصول تولیدی بیشتری داشته باشید و از آنها در سالاد استفاده کنید. شما همچنین می توانید برگ های جوان را در زمانی که ریشه در حال رشد است برداشت کنید، اما سعی کنید از هر گیاه بیش از چند برگ نچینید زیرا ممکن است روی رشد تاثیر بگذارد.

هویج

مانند چغندر، هویج‌هایی که در خاک خنک‌تر پاییزی بالغ می‌شوند، شیرین‌تر هستند.

اگر یک باغبان تازه کار هستید، پس هویج یکی از پرسودترین گیاهان برای رشد خواهد بود. هویچ ها را در خاکی با زهکشی خوب بکارید و هر روز آبیاری کنید تا شروع به رشد کنند. خیلی زود، هویج های ترد و خوشمزه خواهید داشت.

سیر

سیر محصول پاییز است که رشد آن نیاز به صبر زیادی دارد، زیرا پیازها برای رسیدن به بلوغ حدود 9 ماه زمان نیاز دارند. با این حال، ارزش صبر کردن را دارند. سیر را در پاییز و قبل از یخ زدن زمین بکارید.

گل کلم

هنگامی که گل کلم در پاییز رشد می کند، سرهای محکم و لطیفی تولید می کند و عملکرد بسیار خوبی دارد. بهتر است محصول پاییزی خود را کمی زودتر از اواسط تابستان شروع کنید، زیرا بالغ شدن آنها کمی بیشتر طول می کشد.

زردک (شقاقل)

زردک از سبزیجات ریشه ای است که باید مستقیما در باغ کاشته شوند. آنها را باید در پاییز کاشت و قبل از یخ زدن باید برداشت کنند و در طول زمستان در یخچال نگهداری می شوند.

اسفناج

برای کاشت اسفناج در اواخر تابستان با خاک گرمتر در زمان کاشت، سرعت جوانه زنی بهتری خواهید داشت. همچنین در ادامه، دمای پایین تر در زمان بلوغ برگ ها باعث ایجاد برگ های لطیف و خوشمزه تر می شود.

اسفناج یک محصول پاییزی است که در برابر سرما مقاوم است و می تواند در جایی که پاییز طولانی و ملایم است رشد سریعی داشته باشد. شما می توانید هر نوع اسفناج را به عنوان محصول پاییزی بکارید، اما سریع ترین رشد دهندگان گونه های غول پیکر برگ بزرگ مانند Oriental Giant و Viroflay هستند که از آفتاب محدود استفاده بهتری می کنند. از نظر طعم، برخی از بهترین اسفناج‌های سال در پاییز و پس از شیرین شدن برگ‌ها در اثر سرمازدگی خفیف برداشت می‌شوند.

بروکلی

بروکلی یکی دیگر از محصولات پاییز است. از آسان‌ترین سبزیجات برای رشد است و در عین حال یکی از مغذی‌ترین سبزیجات می باشد.

هنگامی که آنها بالغ تر شدند، می توانند سرمای سبک را تحمل کنند، اما باید قبل از اولین انجماد سخت برداشت شوند. بلوغ آنها کمی بیشتر طول می کشد، بنابراین بهتر است بذرها را کمی زودتر شروع کنید و در اواخر تابستان پیوند بزنید.

کدو سبز و کدو زرد

از آنجایی که این کدوها به سرعت رشد می کنند و در حدود 60 روز در پاییز بالغ می شوند، دسته ای که در اواسط تا اواخر تابستان کاشته می شوند، هنوز زمان زیادی خواهند داشت. در 20 تا 25 سانتی متری می توانید کدوها را برداشت کنید زیرا تمایل به رشد بیش از حد دارند و طعم لطیف تازه خود را از دست می دهند.

مطالعه راهنمای کاشت کدو سبز از مجله جالیزان

درختچه ها

از اوایل پاییز تا یخ زدن زمین بهترین زمان برای کاشت درختچه ها مناسب می باشد. البته، در سردترین مناطق، بهتر است گیاهان را در اوایل پاییز در خاک قرار دهید، بنابراین ریشه های جدید می توانند قبل از یخ زدن زمین رشد کنند.

درختان

درختان با کاشت پاییزه رشد می کنند زیرا خاک گرم ریشه ها را وادار به رشد می کند، در حالی که هوای خنک نیاز به رطوبت نهال را کاهش می دهد. بنابراین از اوایل پاییز تا یخ زدن زمین درخت بکارید.

چه محصولاتی مناسب کاشت در زمستان هستند؟ از مجله جالیزان بخوانید….

کوددهی هوشمند تکنولوژی جدید و هوشمندی است که صنعت کشاورزی به دلیل ازدیاد فشار بر سیستم غذایی جهانی و ازدیاد جمعیت در دهه اخیر تصمیم بر این گرفته که از آن استفاده کند.

ترکیبی از از فناوری بیوتکنولوژی و نانو می‌تواند این پتانسیل را داشته باشد که انقلابی در صنعت کشاورزی ایجاد کرده و راه حل هایی برای مشکلات کشاورزی ارائه دهد.

امروزه به دلیل کاهش اثرات منفی بر محیط ناشی از کودهای شیمیایی استفاده از فناوری های مدرن در سیستم کشاورزی و کود دهی ضروری است. یکی از راه های بهبود کشاورزی در صورت افزایش جمعیت و افزایش تقاضای غذا و علوفه بهبود استراتژی کوددهی گیاهان می باشد و در این مطلب میخواهیم در مورد کوددهی هوشمند صحبت کنیم.

سیستم کوددهی هوشمند را می توان تزریق مستقیم کود یا سایر فرآورده‌های محلول در آب به سیستم آبیاری برای تعیین مقدار دقیق کود مورد نیاز تعریف کرد که این کود برای درمان کردن کمبودهای مواد مغذی در محصول تزریق می شود.این تکنیک یک تکنیک کشاورزی برای طولانی مدت است که در سالهای اخیر از محبوبیت روز افزونی برخوردار شده است.

کوددهی هوشمند چیست؟

کود ها معمولا موادی هستند که دارای نیتروژن و فسفر هستند که این دو ماده برای تغذیه گیاه بسیار مهم است و استفاده از این ماده در زمین های کشاورزی از اهمیت زیادی برخوردار است چرا که شما باید میزان کود و شکل صحیح کود دهی به گیاهان خود را بدانید تا بتوانید آنها را به نحوه درستی تغذیه کنید. کودها برای جبران کمبود مقادیر مواد مغذی خاک به خاک اضافه می شود.

کود هوشمند به شما این امکان را می دهد که سرعت، زمان و مدت زمان انتشار مواد مغذی خود را به محصول کنترل کنید.

در روش کوددهی هوشمند مشکلات جذب مواد مغذی توسط گیاهان و محصولات بهتر شده و دیگر همچون روش سنتی نیاز نیست که شما بر اساس نوع خاک و کود دهی انجام دهید.

لازم به ذکر است که در کوددهی هوشمند نیتروژن و فسفر اضافی در خاک نمی‌ماند که موجب آلودگی مزارع شما شود.

مزایای روش کوددهی هوشمند

کوددهی هوشمند می تواند باعث افزایش عملکرد مزرعه شود و همچنین کشاورز در هر هکتار هزینه کمتری پرداخت می کند در نتیجه درآمد کشاورزان افزایش پیدا میکند و دولت می تواند در واردات برخی از محصولات صرفه جویی کند این کودها در مقایسه با کود های قدیمی کرد با محیط زیست سازگارترند و یک موقعیت مناسب برای کشاورزان است.

دسته بندی کودهای هوشمند

کودهای هوشمند شامل سه دسته تقسیم بندی هستند که شامل کودهای نانو کودهایی با فرمولاسیون زیستی و کودهای دارای مواد مرکب می شوند.

نانو کود

نانوذرات در برخی موارد شامل موارد میکرو مواد مغذی می شوند و می توانند اندازهای در حد ۲۰۰ تا ۵۰۰ نانومتر داشته باشند که از سه طریق فیزیکی شیمیایی و زیستی سنتز می شوند.

روش زیستی را سنتز زیر یا شیمی سبز می نامند و روش فیزیکی را top down می گویند و همچنین روش شیمیایی را نیز bottom up می‌گویند.

امروزه این نانوذرات به روش شیمیایی ساخته می شوند و اندازه آن ها میتوانند در آزاد سازی مواد مغذی بسیار فوق العاده عمل کند اما نانوذراتی که به روش فیزیکی ساخته می شوند اندازه بسیار بزرگی دارند که به اندازه نانو ذرات ساخته شده به روش شیمیایی کاربرد ندارند.

هزینه ساخت نانو ذرات فیزیکی بسیار پایین تر بوده اما نانوذرات شیمیایی کاربرد بیشتری دارند و همچنین نانوذرات شیمیایی امکان ضرر به دلیل ماهیت شیمیایی دارد اما لازم به ذکر است که امروزه کود پهایی که به روش زیستی و با استفاده از شیمی سبز ساخته می شوند بسیار بیشتر مورد توجه هستند.

کودهای نانو زیستی

در روش نانو زیستی از کوددهی هوشمند با استفاده از گیاهان قارچها باکتریها و جلبکها و همچنین مخمرها نانوذرات ای را تولید می کنند که هم اندازه مناسبی داشته باشند و هم بتوانند سمیت آنها را کنترل کرده و مواد زائد کمتری داشته باشند.

نانو کود ها شامل سه دسته نانوذرات کود ای و نانو ذرات پوششی و نانوذرات افزودنی هستند.

نانو ذرات افزودنی ذراتی هستند که می‌توانند مواد مکملی برای نانوذرات داشته باشند و قابلیت ذخیره آب را در خود دارند.

نانو ذرات پوششی را زمانی تولید می کنند که بتوانند در موقعیت های متفاوت در خاک و در کنار گیاه مواد مغذی را آزاد کنند. خصوصیاتی همچون دما افزایش میزان نمک و خواص مکانیکی و یا ph خاک می توانند بر این نانوذرات تاثیر داشته باشند و همچنین موجب آزادسازی مواد مغذی شود.

کودهای حاوی مواد مرکب

کود های دیگری نیز وجود دارد که حاوی مواد مرکب یا پوشش دار نامیده می شوند این کودها معمولا با تجزیه ضایعات گیاهی و غذایی و بازیافت مواد آلی تهیه می‌شوند و غنی از مواد مغذی گیاهی و موجوداتی مثل کرم ها و میسیلیوم قارچی است.

این کودها از مواد ارگانیک و غیر ارگانیک برای پوشش کوتاه استفاده می کنند این نوع کودها نیز به دو نوع فیزیکی و شیمیایی آزاد می شوند. پلیمرها یکی از انواع کودهای فیزیکی آزاد شده مرکب هستند و برای حفاظت از مواد غذایی حلال در آب استفاده می شود.

کودهایی با فرمولاسیون زیستی نیز وجود دارند که از میکروارگانیسم فعال یا غیرفعال استفاده می‌کنند تا سبب افزایش تعداد گیاهان و رشد آن ها و همچنین افزایش میزان تغذیه آن ها و مهمتر از همه محافظت گیاهان در برابر انواع آفات و بیماریها شوند. بنابراین یکی از روش های مناسب برای کوددهی هوشمند به حساب می آید.

مقایسه کوددهی هوشمند و کوددهی سنتی

نانو کودها و سیستم کوددهی هوشمند را اگر با کوددهی سنتی مقایسه کنیم کوددهی هوشمند بسیار موفق تر عمل می‌کند اما طی مطالعاتی که بر روی سیستم کوددهی هوشمند انجام شده است کودهای نانو میتوانند ضررهایی نیز بر کشاورزی ما داشته باشد.

برای مثال آزاد شدن بیش از اندازه مواد مغذی میتوانند در جوانه زنی بذر و رشد محصولات و همچنین بافت گیاهان تاثیرات نامناسب و منفی داشته باشد.

همچنین نانو کودها شامل موادی زینک و آهن و منگنز و مس و سیلیکون میباشد.

مطلب تکمیل کننده:

“معرفی انواع کود مورد استفاده در کشاورزی! راهنمای کامل“

اگر به دنبال دلیل ریزش سیب از درخت هستید این مطلب را بخوانید. دیدن تعدادی سیب کوچک و نارس که در اوایل فصل رشد در پای درخت سیب ممکن است برای یک باغبان دلسرد کننده باشد، دلایل مختلفی موجب ریزش زودرس سیب می شود. گاها بخشی از چرخه زندگی عادی هستند، اما در برخی موارد دیگر نشانگر آفت زدگی یا اثرات زیست محیطی هستند. برای اولین قدم لازم است تشخیص دهید چرا سیب از درخت می افتد؟

دلیل ریزش سیب از روی درخت

بیایید با ساده ترین و مثبت ترین دلیل شروع ریزش زودرس سیب شروع کنیم. گاهی اوقات، دلیل ریزش سیب یک راه طبیعی برای سبک شدن بار میوه درخت است. این روش طبیعی از شکستن اندام از یک مجموعه میوه بیش از حد سنگین جلوگیری می کند و به درخت اجازه می دهد تا بزرگترین و سالم ترین میوه را تولید کند. زمان این اتفاق حدود 8 هفته پس از گلدهی ست و در اوایل خرداد به اوج خود می رسد. سیب و گلابی هر دو مستعد ریزش در خرداد ماه هستند. اگر هوا خنک و مرطوب باشد، ریزش سیب ممکن است بسیار زیاد باشد و مدتی طول بکشد. نگران نباشید، اگر از هر 20 گل فقط یک گل میوه می دهد.

گرده افشانی ضعیف

زنبورهای عسل مهمترین گرده افشان درختان سیب هستند. هوای سرد و بارانی از پرواز زنبورها و جمع آوری گرده جلوگیری می کند. هوای سرد و بارانی می تواند از گرده افشانی شکوفه های سیب توسط زنبورهای عسل و سایر حشرات جلوگیری کند. اگر در ابتدای بهار پس از ریزش شکوفه های سیب متوجه ریزش سیب های کوچک از درخت سیب خود شدید، این می تواند نشان دهد که شکوفه به درستی گرده افشانی نشده است و درخت شروع به ریزش هرگونه شکوفه ای می کند که گرده افشانی نکرده باشد.

شکوفه های سیب در معرض دمای یخ زدگی نیز هستند و پس از یک سرما زدگی در منطقه شما می توانند از بین بروند. هنگامی که گلها شروع به جوانه زدن می کنند، دمای انجماد باعث از بین رفتن جوانه های گل می شود و درخت سیب به طور طبیعی شکوفه ها و سیب های کوچکی را که شروع به تولید کرده می ریزد.

ریزش خرداد ماه

ریزش خرداد مربوط به ریزش طبیعی درخت سیب است که قبلا در موردش گفته شد، یک درخت سیب تعداد بیشتری شکوفه گل تولید می کند می داند که همه شکوفه ها گرده افشانی نمی کنند. 5 الی 10 درصد میزان گرده افشانی طبیعی منجر به محصول سیب کامل می شود.

ریزش خرداد بین اواسط خرداد و اواسط تیر اتفاق می افتد و این روشی است که درخت سیب می تواند گرده افشانی بیش از حد از خود که منجر به ریزش مجموعه ای میوه سنگین می شود را کنترل کند زیرا شاخه ها یا ریشه ها قادر به پشتیبانی از آنها نیستند.

درخت سیب هورمونی تولید می کند که تعداد سیب های تولیدی را محدود می کند. به جای تولید تعداد زیادی سیب متوقف شده، انرژی خود را روی میوه های کمتری متمرکز می کند تا این سیب ها تا حد بالقوه رشد کنند.

دمای فصل رشد

برخی از انواع سیب بیش از دیگران تحت تاثیر درجه حرارت گرم قرار می گیرند، به ویژه در اوایل تشکیل اتیلن که باعث افت زودرس می شود.

هرس تابستانه

دلیل دیگر ریزش سیب، هرس سنگین تابستان است. درختان سیب باید در زمستان یا اوایل بهار در حالی که درخت هنوز خوابیده است هرس شوند. هرس درخت سیب در اوج تابستان مشکلاتی مانند کمبود کربوهیدرات از بین رفتن بیش از حد بسیاری از برگها، به ویژه برگهای جوان و پر کاربرد را ایجاد می کند.

کاهش در فتوسنتز باعث کمبود کربوهیدرات که برای تولید سیب سالم مورد نیاز است می شود.

به طور کلی اگر نسبت برگ به میوه به زیر 20 به 1 برسد، سیب می ریزد.

کمبود کربوهیدرات همچنین می تواند به طور طبیعی از طریق شرایط محیطی مانند هوای ابری یا دمای پایین رخ دهد، که سرعت فتوسنتز را کاهش می دهد، در نتیجه کربوهیدرات کمتری تولید می شود. دمای بالای شب نیز می تواند با افزایش میزان تنفس درخت سیب، ذخایر کربوهیدرات را کاهش دهد.

ریزش قبل از برداشت

وقتی سیب ها بزرگتر می شوند و شروع به رسیدن می کنند، اتیلن تولید می شود. اتیلن یک گاز هیدروکربن و یک هورمون رسیدن است و باعث تغییراتی در سیب می شود. این باعث نرم شدن بافت سیب، تشدید عطر و طعم و تغییر رنگ پوست می شود.

اتیلن همچنین باعث تولید آنزیم هایی می شود که قندهای پیچیده را تجزیه می کنند و موجب شل شدن ساقه میوه از شاخه می شود تا هنگام برداشتن سیب از درخت آزاد شود. با شروع تجزیه قندهای پیچیده و تشکیل فرسایش، سیب قدرت خود را از دست می دهد و فقط توسط رشته های کوچک عروقی متصل می شود، که به راحتی توسط باد، حیوانات یا حتی با وزن خود سیب شکسته می شود.

آب و تغذیه

دلیل دیگر ریزش سیب قبل از بلوغ آب و میزان تغذیه در خاک است. منیزیم کم، پتاسیم و بور زیاد همگی می توانند باعث ریزش زود هنگام سیب شوند.

نوع خاک همچنین در زمان رسیدن و ریختن سیب ها نقش دارد. مثلا میوه درختان سیب کاشته شده در خاکهای سنگین تر، می ریزند. راهنمای ما در مورد انواع خاک را میتوانید مطالعه کنید.

کمبود آب همچنین می تواند به ریزش سیب از تنش ناشی از خشکسالی کمک کند. حتما هفته ای یک بار درخت سیب خود را به صورت عمیق آبیاری کنید، مخصوصا در حالی که گل ها شکوفا می شوند و همچنین با شروع بلوغ سیب ها.

آفات

آفات هم روی سیب ها و هم برگ های درخت سیب باعث ریزش می شوند. تعداد زیادی از حشرات برگ خورنده می توانند بر روی فتوسنتز برگها تأثیر بگذارند و این باعث کاهش کربوهیدراتهای تولیدی می شود که برای تولید سیب به آنها نیاز دارد.

کرم سیب یکی از رایج ترین آفاتی است که درختان سیب را تحت تأثیر قرار می دهد.

مگس سیب دقیقا زیر پوست سیب تخم خواهد گذاشت. این باعث پوسیدگی سیب شده و نهایتا روی زمین می افتد.

شب پره یکی از جدی ترین آفت سیب است که شبانه روی برگ و میوه درخت سیب تخم می گذارد. با ظهور لارو، آنها برای تغذیه از گوشت و دانه های سیب آن را سوراخ می کنند.

تمامی عللی که در بالا ذکر شد می تواند دلیل ریزش شیب باشد بنابراین باید بتوانید آنچه را که باعث ریزش سیب قبل از بلوغ درخت می شود را تشخیص دهید تا بتوان بهترین محصول را برداشت نمود.